Waarom je met zwijgen iedereen te kort doet

Waarom je met zwijgen iedereen te kort doet; copyright Bert Vrolijk

Tijdens een bijeenkomst met onze leidinggevenden heeft een van onze managers de leiding. Ineens is er een spannend moment. Er is verwarring. Mensen kijken naar mij. Ik besluit niets te doen. Ik wil de voorzitter van het overleg niet voor de voeten lopen en niet op zijn stoel gaan zitten. Ik besluit om te zwijgen.

Presentie gaat over de vraag hoe je aanwezig bent te midden van anderen. Ben je écht in interactie met de ander? Zie je de mensen om je heen als mens? Ben je aanwezig in het hier en nu?  De weg naar presentie heb ik verkend. Ik heb tal van valkuilen ontmoet. In deze blogserie van artikelen vertel ik over de vier valkuilen die ik ervaren heb op weg naar presentie.

Dit is de tweede valkuil: zwijgen en in mijn schuld kruipen

In mijn rol blijven hangen

Het is een situatie die zich op tal van andere plekken kan voordoen. Dat ik denk dat het mijn rol niet is en dat ik daarom zwijg. Dat is het tegenovergestelde van wat presentie vraagt. Je wilt je als persoon inbrengen, dan kun je niet in je rol blijven hangen…

Alternatieven te over

De alternatieven liggen voor het oprapen. Ik kan mijn zorgen inbrengen, patronen duiden, doorvragen, spiegelen of zwakke signalen benoemen. Wanneer ik vertel wat er bij mij leeft en speelt, in verbinding met de mensen aan tafel, dan is het altijd oké.

Je ben als persoon aanwezig

Iedereen begrijpt vaak heel goed dat ieder zijn eigen rol heeft. Maar bovenal is iedereen vooral ook een mens van vlees en bloed. Je bent als persoon aanwezig. Dat geldt dus ook voor jezelf. Wanneer een vraag bij jou terechtkomt, is een antwoord in de trant van ‘ik wil niet op andermans stoel gaan zitten’ gewoon een drogreden. Je zegt dan eigenlijk dat je alleen op je rol aanspreekbaar bent. Daarmee plaats je je direct buiten het gedachtegoed van verbinding en presentie.

Niet op de stoel van een ander gaan zitten

In een themabijeenkomst van de Nederlandse Vereniging Toezichthouders Zorg (NVTZ) voor leden van Raden van Toezicht vertel ik hierover. Het blijkt een gevoelig punt te zijn. Het motto ‘Je moet niet op de stoel van de Raad van Bestuur gaan zitten’ blijkt een stevig verankerde wijsheid. Uit het gesprek blijkt dat dit motto er vaak toe leidt dat leden in een vergadering zwijgen. Ze zijn bezorgd dat ze de code overtreden en het verwijt krijgen op de stoel van de bestuurder te gaan zitten.

Met zwijgen doe je alles en iedereen te kort

Natuurlijk moet je niet op de stoel van de ander gaan zitten. Het is juist krachtig als iedereen maximaal in positie kan zijn en zijn rol kan vervullen. Maar ‘zwijgen’ is toch echt het andere uiterste. Dan doe je alles en iedereen tekort. Zeggen wat je bezighoudt en dan openstaan voor hoe dit bij anderen leeft, maakt soms al een wereld van verschil. Terwijl ieder zijn rol kan behouden. Sterker nog, door als lid van de Raad van Toezicht te benoemen wat je bezighoudt, vervul je juist je rol…

Vragen die je je kunt stellen:

  • Herken je deze valkuil bij jezelf?
  • Wat zijn omstandigheden die zorgen dat je gaat zwijgen?
  • Wat is dan je patroon?
  • Welke omstandigheden helpen je om niet in dit patroon te vervallen?
  • Welke alternatieven kun je inzetten?

Deel je ook je leerervaringen?

Ik denk dat we zoveel verder komen wanneer we leermomenten met elkaar delen. Voel je dus uitgenodigd om je leerervaringen te delen, zodat we daar met z’n allen weer van kunnen leren.

Welke presentievalkuilen zie je bij jezelf en hoe ga je daarmee om? Je kunt je verhaal hieronder delen als reactie op deze blog. Je kunt me ook een mail sturen (frans.wilms@leiderschapsdomeinen.nl).

Boek ‘Groeien in leiderschap’ vanaf 30 november beschikbaar

Dit blog is ontleend aan het boek ‘Groeien in leiderschap. Begin bij jezelf en doe het samen.’ In dit boek neem ik je mee in de weg die ik gegaan ben. Hoe ik in mijn leiderschap gegroeid ben van controle naar verbinding en presentie. Over mijn vallen en opstaan. Hoe ik ervan leer en geniet. Mijn ervaringen verbind ik met actuele theoretische inzichten. Met praktische handreikingen breng ik je op gedachten waarmee je direct zelf aan de slag kan om je eigen weg te gaan. Om (opnieuw) ambities te kiezen, te oefenen, te leren en te genieten. Het boek komt 30 november uit en kun je hier al bestellen.

Het 3e blog in deze serie verschijnt op 9 december.

Dit is het eerste blog van deze serie:

Colofon: Copyright foto: Bert Vrolijk

Direct aan de slag met praktische QUICKSCANS
Werken aan je organisatie, je interactie en jezelf doe je met handige quickscans. Stap voor stap werk je zo zelf snel aan je eigen ambities.
Meld je aan en ontvang direct je eerste scans!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *